Dag België
ondertussen zijn er al een paar van ons "vernegerind" met echte negervlechtjes en een bruine teint. Zo hebben we mooi geïntegreerd het suikerfeest bijgewoond om daarna op luxueus weekend te vertrekken. Samen met de technische groep (10 leuke Vlamingen in de ban van Jacky Lafon) zitten we in een hostel met zwembad, lekker eten (maar toch nog steeds rijst ;)), cocktails, strand op 100 meter (wel de hele dag regen), handtastelijke barmannen en een gemengd gevoel als we terug denken aan onze kindjes in Sowane.
Vandaag zijn we begonnen met een "gestructureerde" uiteenzetting van Masse over de ontwikkeling van en de projecten in Senegal. Na de stortbui trokken we richting M'Bour voor een lekkere spaghetti bolognaise en crêpe au chocolat, waarna we met een goed gevulde maag de welriekende vissershaven bezochten. We passeerden nog even langs een artisanaal marktje waar sommigen onder ons de eerste souveniertjes kochten (maar we zeggen lekker nog niet voor wie en wat). Sinds onze terugkomst zitten we al drie lange uren met z'n zessen achter één computer ons suf te zoeken naar een oplossing om foto's op de blog te zetten.MAAAR.. uiteindelijk is het dan toch gelukt... en als beloning gaan we nu coktails drinken!!!!
zaterdag 11 september 2010
dinsdag 7 september 2010
Week 1 - Aankomst in Sowane
Hallo Toubabs (blanke medemensjes),
Na een lange tocht met paard en kar zijn we eindelijk aan Internet geraakt. Hier een verslagje van de voorbije week.
Na een hectische overstap in Lissabon maakten we op het vliegtuig richting Dakar voor het eerst kennis met de temperamentsvolle Afrikanen. Een discussie over het al dan niet achteruitschuiven van een stoel bracht al snel heel wat tumult teweeg langs alle kanten in het vliegtuig.
Aangekomen in het nachtelijke Dakar en vechtend voor onze valiezen geraakten we uiteindelijk in het bouwordebusje bij Masse. De eerste nacht verbleven we in M'bour, waar we 's ochtends wakker werden in de hitte, met vogels en toeters op de achtergrond. Masse zorgde nog even (in Afrikaanse tijd een dik uur) voor de verzekeringspapieren voordat we richting Kaolack reden. Een uurtje later waren wij allemaal heel tevreden dat Masse dit geregeld had want al snel zat ons busje vast in een put toen we even 'off road' gingen. Dankzij de hulpvaardigheid van de plaatselijke bevolking konden we onze hobbelige tocht snel verder zetten.
Bij onze aankomst in Sowane werden we vrolijk onthaald door de vele lachende gezichtjes van de kinderen. Masse leidde ons daarna naar ons 'hôtel 4 étoiles' (= onze 2 cabanekes met veel insecten en een leguaan als huisdier). Douchen is wel dagelijkse kost, maar de wc wordt doorgespoeld met een emmer water.
In de voormiddag hielden we ons de voorbije dagen vooral bezig met werken in de moestuintjes, vooral onkruid wieden eigenlijk, want dat onkruid groeit hier als zot (en ons beenhaar ook ;), maar Hannes zijn baard niet). Op de middag bereidden we wat activiteiten voor zodat we de kinderen in de namiddag kunnen entertainen.
Op zondag zijn we te paard en charette naar Fatick gereden. Echt een prachtige tocht tussen de baobabs! In Fatick hebben we wat geslenterd langs de kraampjes van de markt en trokken we grote ogen bij het zien van een afgehakte geitenkop bij de boucherie, halfrotte vis en tomaten met vliegen die wel nog werden verkocht.
Wist je dat...
- Om 5u de plaatselijke wekker afgaat om nog voor zonsopgang te eten (Ramadan) en dat alleen Melissa hiervan wakker wordt
- Hannes volgende maand in de Flair komt samen met Gabriël (stiekem betrapt ;))
- Melissa de eerste dag om 6u wakker was omdat ze haar klok verkeerd had ingesteld (typisch)
- We een leguaan als huisdier hebben en die bij de staart wordt rondgezwaaid zodat hij niet bijt
- François ministre de l'agriculture aka tuinman dacht dat mensen in Europa geen vrienden hebben
- Er 500 mensen in Sowane wonen
- Ze hier al veel nederlandse woordjes kennen: poepeke, lekker ding, kirrekewere en onze bijdrage is: heten tijger
- Het eten dat we hier voorgeschoteld krijgen, beperkt is tot: vissen met kop, rijst, rijst, rijst, brood zonder zout, rijst, la vache qui rit, rijst, erwten, choco en oh ja.... rijst :)
- we ook kennis gemaakt hebben met de plaatselijke afrodisiaca dankzij Hadi aka "la grosse"
Meer volgt (hopelijk) later!!
Na een lange tocht met paard en kar zijn we eindelijk aan Internet geraakt. Hier een verslagje van de voorbije week.
Na een hectische overstap in Lissabon maakten we op het vliegtuig richting Dakar voor het eerst kennis met de temperamentsvolle Afrikanen. Een discussie over het al dan niet achteruitschuiven van een stoel bracht al snel heel wat tumult teweeg langs alle kanten in het vliegtuig.
Aangekomen in het nachtelijke Dakar en vechtend voor onze valiezen geraakten we uiteindelijk in het bouwordebusje bij Masse. De eerste nacht verbleven we in M'bour, waar we 's ochtends wakker werden in de hitte, met vogels en toeters op de achtergrond. Masse zorgde nog even (in Afrikaanse tijd een dik uur) voor de verzekeringspapieren voordat we richting Kaolack reden. Een uurtje later waren wij allemaal heel tevreden dat Masse dit geregeld had want al snel zat ons busje vast in een put toen we even 'off road' gingen. Dankzij de hulpvaardigheid van de plaatselijke bevolking konden we onze hobbelige tocht snel verder zetten.
Bij onze aankomst in Sowane werden we vrolijk onthaald door de vele lachende gezichtjes van de kinderen. Masse leidde ons daarna naar ons 'hôtel 4 étoiles' (= onze 2 cabanekes met veel insecten en een leguaan als huisdier). Douchen is wel dagelijkse kost, maar de wc wordt doorgespoeld met een emmer water.
In de voormiddag hielden we ons de voorbije dagen vooral bezig met werken in de moestuintjes, vooral onkruid wieden eigenlijk, want dat onkruid groeit hier als zot (en ons beenhaar ook ;), maar Hannes zijn baard niet). Op de middag bereidden we wat activiteiten voor zodat we de kinderen in de namiddag kunnen entertainen.
Op zondag zijn we te paard en charette naar Fatick gereden. Echt een prachtige tocht tussen de baobabs! In Fatick hebben we wat geslenterd langs de kraampjes van de markt en trokken we grote ogen bij het zien van een afgehakte geitenkop bij de boucherie, halfrotte vis en tomaten met vliegen die wel nog werden verkocht.
Wist je dat...
- Om 5u de plaatselijke wekker afgaat om nog voor zonsopgang te eten (Ramadan) en dat alleen Melissa hiervan wakker wordt
- Hannes volgende maand in de Flair komt samen met Gabriël (stiekem betrapt ;))
- Melissa de eerste dag om 6u wakker was omdat ze haar klok verkeerd had ingesteld (typisch)
- We een leguaan als huisdier hebben en die bij de staart wordt rondgezwaaid zodat hij niet bijt
- François ministre de l'agriculture aka tuinman dacht dat mensen in Europa geen vrienden hebben
- Er 500 mensen in Sowane wonen
- Ze hier al veel nederlandse woordjes kennen: poepeke, lekker ding, kirrekewere en onze bijdrage is: heten tijger
- Het eten dat we hier voorgeschoteld krijgen, beperkt is tot: vissen met kop, rijst, rijst, rijst, brood zonder zout, rijst, la vache qui rit, rijst, erwten, choco en oh ja.... rijst :)
- we ook kennis gemaakt hebben met de plaatselijke afrodisiaca dankzij Hadi aka "la grosse"
Meer volgt (hopelijk) later!!
Abonneren op:
Posts (Atom)