Het aftellen is al eventjes begonnen.. maar woensdag 1 september is het dan eindelijk zover!
Dan vertrekken wij, 7 enthousiaste jongeren, voor een maandje naar Senegal om er vrijwilligerswerk te verrichten.
Via deze blog willen wij jullie, het thuisfront, op de hoogte houden van al onze Senegalese avonturen!

dinsdag 7 september 2010

Week 1 - Aankomst in Sowane

Hallo Toubabs (blanke medemensjes),

Na een lange tocht met paard en kar zijn we eindelijk aan Internet geraakt. Hier een verslagje van de voorbije week.
Na een hectische overstap in Lissabon maakten we op het vliegtuig richting Dakar voor het eerst kennis met de temperamentsvolle Afrikanen. Een discussie over het al dan niet achteruitschuiven van een stoel bracht al snel heel wat tumult teweeg langs alle kanten in het vliegtuig.
Aangekomen in het nachtelijke Dakar en vechtend voor onze valiezen geraakten we uiteindelijk in het bouwordebusje bij Masse. De eerste nacht verbleven we in M'bour, waar we 's ochtends wakker werden in de hitte, met vogels en toeters op de achtergrond. Masse zorgde nog even (in Afrikaanse tijd een dik uur) voor de verzekeringspapieren voordat we richting Kaolack reden. Een uurtje later waren wij allemaal  heel tevreden dat Masse dit geregeld had want al snel zat ons busje vast in een put toen we even 'off road' gingen. Dankzij de hulpvaardigheid van de plaatselijke bevolking konden we onze hobbelige tocht snel verder zetten.
Bij onze aankomst in Sowane werden we vrolijk onthaald door de vele lachende gezichtjes van de kinderen. Masse leidde ons daarna naar ons 'hôtel 4 étoiles' (= onze 2 cabanekes met veel insecten en een leguaan als huisdier). Douchen is wel dagelijkse kost, maar de wc wordt doorgespoeld met een emmer water.

In de voormiddag hielden we ons de voorbije dagen vooral bezig met werken in de moestuintjes, vooral onkruid wieden eigenlijk, want dat onkruid groeit hier als zot (en ons beenhaar ook ;), maar Hannes zijn baard niet). Op de middag bereidden we wat activiteiten voor zodat we de kinderen in de namiddag kunnen entertainen.

Op zondag zijn we te paard en charette naar Fatick gereden. Echt een prachtige tocht tussen de baobabs! In Fatick hebben we wat geslenterd langs de kraampjes van de markt en trokken we grote ogen bij het zien van een afgehakte geitenkop bij de boucherie, halfrotte vis en tomaten met vliegen die wel nog werden verkocht.

Wist je dat...
- Om 5u de plaatselijke wekker afgaat om nog voor zonsopgang te eten (Ramadan) en dat alleen Melissa hiervan wakker wordt
- Hannes volgende maand in de Flair komt samen met Gabriël (stiekem betrapt ;))
- Melissa de eerste dag om 6u wakker was omdat ze haar klok verkeerd had ingesteld (typisch)
- We een leguaan als huisdier hebben en die bij de staart wordt rondgezwaaid zodat hij niet bijt
-  François ministre de l'agriculture aka tuinman dacht dat mensen in Europa geen vrienden hebben
- Er 500 mensen in Sowane wonen
- Ze hier al veel nederlandse woordjes kennen: poepeke, lekker ding, kirrekewere en onze bijdrage is: heten tijger
- Het eten dat we hier voorgeschoteld krijgen, beperkt is tot: vissen met kop, rijst, rijst, rijst, brood zonder zout, rijst, la vache qui rit, rijst, erwten, choco en oh ja.... rijst :)
- we ook kennis gemaakt hebben met de plaatselijke afrodisiaca dankzij Hadi aka "la grosse"

Meer volgt (hopelijk) later!!

1 opmerking:

  1. Hoi Sara en al de anderen daar,

    geweldige uitleg waar we graag bij thuiskomst een woordje meer over willen horen (zoals "hete tijger" , jullie beenhaar). Toevallig daar geen fotootjes van???
    Zo te lezen is het daar wel plezant en vooral leerzaam. Het eten precies wat minder! Hier gaat alles zijn gewone gangetje dus een drukte van jewelste!
    Tof die blog!
    De groetjes daar allemaal,
    Elsie, Bart, Jolien en Hanne (en Zjames en Minneke en.... o ja, d'er is niemand meer)
    Doedeloe

    BeantwoordenVerwijderen