We hebben ons weekend in Kaolack afgesloten met een bezoekje aan de moskee. Daarvoor heeft de vrouw van Masse ons haar garderobe uitgeleend zodat we als mooi bedekte moslima's de moskee konden betreden. Na een aantal gebedjes keerden we terug naar Sowane, onze veilige thuishaven.
Die bleek nadien toch niet zo veilig te zijn, want 's nachts 'boekten' we een ritje naar het ziekenhuis.We waren dus net iets te optimistisch in ons vorige bericht, want Sara werd met uitdrogingsverschijnselen opgenomen. Ziekenhuis in Kaolack = één boze verpleegster, één verpleegster die Sara en Veronique (steun en toeverlaat in moeilijke tijden) uitlachte, twee dagen parovita's en water (want eten serveren kennen ze daar niet + danku aan de mama van Marjolein voor de parovita's), een ranzig matraske dat om 7u 's morgens vanonder Veronique haar kont werd weggetrokken en een goedlachse taxichauffeur rijk aan rotte tanden en weelderig groeiend neushaar. Met andere woorden: een heel avontuur! Een nachtje en drie baxters later mochten ze dan toch terug richting Sowane vertrekken.
Woensdag werd er een feestje georganiseerd ter ere van onszelf. Eerst was er een kinderdisco, gevolgd door een plakfeestje in de zweethut. We stonden allemaal versteld van de moves van Abas, de broer van Ousmane (onze werkbuddy). Ook de slows waren talrijk aanwezig. Toch hebben we ons niet laten kennen en hebben we enkele Toubab-dansjes (Inzaïre, Hucklebuck en een Hannes-dansje) gedaan, die de Sowanezen toch ook wel wisten te pruimen.
Uiteraard werd er deze week ook gewerkt aan de poteau's = betonnen palen, die worden gebruikt om onze moestuintjes af te schermen van hongerige geiten die ook wel eens een groen blaadje lusten.Verder bouwden we een ingenieus irrigatiesysteem om de plantjes van het nodige water te voorzien. Ook onze kindjes zijn we niet vergeten. Op woensdag maakten we samen met de kindjes twee kleurrijke spandoeken voor de voetbalmatch die avond. Na een fikse wandeling richting voetbalveld bleek deze pas de dag erna te zijn. De doeken hebben zeker geholpen, want Sowane mocht naar de finale op zaterdag.
Stilaan kwam het afscheid dichterbij... Daarom trakteerden we de kindjes op een pannekoekenfeestje (zelf gebakken, 6 uur lang). We vonden ze zelf ook best smakelijk.Veel kinderen lieten een (of meerdere) traantjes en al snel werd er door iedereen gesnotterd en geknuffeld.
Zaterdag vertrokken we met veel gezwaai en handkusjes en hier en daar een traan, weg van 'thuis'. De eerstvolgende stop was de moskee van Touba met veel te hete stenen en veel te warme kleren om vervolgens door te rijden naar Saint Louis, waar het paradijs op ons wachtte. Zwembad, palmbomen, strand, zee, Belgische gastvrouw en heerlijke desserts. Zondag verkenden we de stad te paard en koets en namen we de boot richting langue de barberie, een klein schiereilandje geliefd als honeymoonplekje.
Maandag volgde er een hele lange, hete en hongerige rit naar Lac Rose, die helemaal niet roos bleek te zijn.
Vandaag sloten we onze maand af met een bezoek aan het pittoreske slaveneiland île de goree. Onze souveniers werden voor de laatste keer aangevuld. We wierpen nog een blik op het vijftien miljoen euro dure monument in Dakar en nuttigden ons laatste avondmaal in de Via Via.
Masse verwachtte ons al vier minuten geleden om te vertrekken richting luchthaven. We hopen dat we zonder al te veel vertraging bij jullie geraken. Hopelijk hebben jullie genoten van onze blogavonturen. Wij vonden het alleszins geweldig!!
Tot morgen België! Bo fèt (tot morgen in Serer)!
dinsdag 28 september 2010
zaterdag 18 september 2010
week 3
Na 2 coupures op 5 min zijn we hier dan toch voor een update van ons senegalees leventje!
Na ons laatste bericht zijn we naar een djembe/sjingelsjangel feestje vertrokken. Veel gedanst en gelachen en gezweet met de lokale bevolking in Mbour die maar al te blij waren dat die toubabs meedansten!
De volgende morgen vroeg uit de veren om te communie te gaan bij de plaatselijke parochie. Hannes was per ongeluk bij het koor beland, wegens de onduidelijkheid over de scheiding der sexen. :) Veel ambiance en een boemvolle kerk...
Daarna hebben we een stukje van de prachtige kustlijn van Senegal bewonderd, en in een veel te decadent hotel pizza gegeten. Na en tijdens een giga stortbui zijn we na veel twijfel toch op safari vertrokken. We zagen poemba's, hyena's, giraffen, zebra's, impala's, gazelles, buffels, krokodillen, schildpadden, apen, vlinders, vogels, vliegen, muggen, vliegende mieren, ... maar de rit op zich was toch het spannendst ( weeral vastgezeten in de modder, en net toen de gids zei dat de chauffeurs daar heel ervaren waren).
Bij onze terugkomst in Sowane hadden we een geweldig ontvangstcomité: alle kindjes waren overenthousiast dat de toubabs terug waren!! Daarna bleek dat er ook nog een feestje was: La lutte! De lokale gevechtssport, iets tussen capoeira en worstelen in onderbroek, en natuurlijk sjingel sjangel muziek!
(5e coupure)
In onze werkweek hebben we de eerste oogst binnengehaald: komkommers! ( gezaaid door de ploeg van juli). Onze zaadjes zijn ondertss al kleine plantjes geworden. Sowane is ook weer enkele bloemen- en citrusbomen rijker! Ondertussen zijn we bezig aan een nieuwe omheining voor alle moestuintjes die de afgelopen zomer zijn aangelegd: wapening buigen/vastmaken, beton maken/storten, jullie merken het wel: 'den bouw' heeft geen geheimen meer voor ons!
Estafetten, parcours en trefbal behoren ondertussen al tot favorieten van de Sowanese kindjes! Zelfs buiten de speeluren roepen ze enthousiast: sur une ligne en spelen ze estafettespelletjes!
Sowane heeft ondertussen ook 2 nieuwe inwonertjes! De bijhorende doop was prachtig om te zien: een stoet om water uit de put de gaan halen, een kleine ceremonie en een geit die geslacht werd...
Als ontspanning hebben we met de ploeg van Ndiebel in een prauw rondgedobberd door de mangrove, een wandeling door de brousse op zoek naar aapjes en als afsluiter een spectaculair optreden van enkele lokale jongeren (vuurspuwers, steltelopers, schelle stem, en veel wilde bewegingen)!
Ondertussen op weekend in Kaolack met Mamadou en Ousmane, onze werkmakkers! Vandaag een indrukwekkende markt bezocht: veel kleuren, geuren, vliegen, smalle straatjes, stinkende vis, rotte bananen, handtastelijke mannen, mannen die kunnen naaien!, ...) Ook onze souvernir-collectie is weer aangevuld dankzij een bezoek aan de lokale artisanale markt!
We hebben net genoten van een schaap op de bbq, met belgische frieten en we gaan zodadelijk ons bedje inkruipen!
Voor de ongerusten onder jullie: Sara is aan de betere hand, al blijft het toilet haar favoriete plek!
Slaapwel!!
Na ons laatste bericht zijn we naar een djembe/sjingelsjangel feestje vertrokken. Veel gedanst en gelachen en gezweet met de lokale bevolking in Mbour die maar al te blij waren dat die toubabs meedansten!
De volgende morgen vroeg uit de veren om te communie te gaan bij de plaatselijke parochie. Hannes was per ongeluk bij het koor beland, wegens de onduidelijkheid over de scheiding der sexen. :) Veel ambiance en een boemvolle kerk...
Daarna hebben we een stukje van de prachtige kustlijn van Senegal bewonderd, en in een veel te decadent hotel pizza gegeten. Na en tijdens een giga stortbui zijn we na veel twijfel toch op safari vertrokken. We zagen poemba's, hyena's, giraffen, zebra's, impala's, gazelles, buffels, krokodillen, schildpadden, apen, vlinders, vogels, vliegen, muggen, vliegende mieren, ... maar de rit op zich was toch het spannendst ( weeral vastgezeten in de modder, en net toen de gids zei dat de chauffeurs daar heel ervaren waren).
Bij onze terugkomst in Sowane hadden we een geweldig ontvangstcomité: alle kindjes waren overenthousiast dat de toubabs terug waren!! Daarna bleek dat er ook nog een feestje was: La lutte! De lokale gevechtssport, iets tussen capoeira en worstelen in onderbroek, en natuurlijk sjingel sjangel muziek!
(5e coupure)
In onze werkweek hebben we de eerste oogst binnengehaald: komkommers! ( gezaaid door de ploeg van juli). Onze zaadjes zijn ondertss al kleine plantjes geworden. Sowane is ook weer enkele bloemen- en citrusbomen rijker! Ondertussen zijn we bezig aan een nieuwe omheining voor alle moestuintjes die de afgelopen zomer zijn aangelegd: wapening buigen/vastmaken, beton maken/storten, jullie merken het wel: 'den bouw' heeft geen geheimen meer voor ons!
Estafetten, parcours en trefbal behoren ondertussen al tot favorieten van de Sowanese kindjes! Zelfs buiten de speeluren roepen ze enthousiast: sur une ligne en spelen ze estafettespelletjes!
Sowane heeft ondertussen ook 2 nieuwe inwonertjes! De bijhorende doop was prachtig om te zien: een stoet om water uit de put de gaan halen, een kleine ceremonie en een geit die geslacht werd...
Als ontspanning hebben we met de ploeg van Ndiebel in een prauw rondgedobberd door de mangrove, een wandeling door de brousse op zoek naar aapjes en als afsluiter een spectaculair optreden van enkele lokale jongeren (vuurspuwers, steltelopers, schelle stem, en veel wilde bewegingen)!
Ondertussen op weekend in Kaolack met Mamadou en Ousmane, onze werkmakkers! Vandaag een indrukwekkende markt bezocht: veel kleuren, geuren, vliegen, smalle straatjes, stinkende vis, rotte bananen, handtastelijke mannen, mannen die kunnen naaien!, ...) Ook onze souvernir-collectie is weer aangevuld dankzij een bezoek aan de lokale artisanale markt!
We hebben net genoten van een schaap op de bbq, met belgische frieten en we gaan zodadelijk ons bedje inkruipen!
Voor de ongerusten onder jullie: Sara is aan de betere hand, al blijft het toilet haar favoriete plek!
Slaapwel!!
zaterdag 11 september 2010
week 2
Dag België
ondertussen zijn er al een paar van ons "vernegerind" met echte negervlechtjes en een bruine teint. Zo hebben we mooi geïntegreerd het suikerfeest bijgewoond om daarna op luxueus weekend te vertrekken. Samen met de technische groep (10 leuke Vlamingen in de ban van Jacky Lafon) zitten we in een hostel met zwembad, lekker eten (maar toch nog steeds rijst ;)), cocktails, strand op 100 meter (wel de hele dag regen), handtastelijke barmannen en een gemengd gevoel als we terug denken aan onze kindjes in Sowane.
Vandaag zijn we begonnen met een "gestructureerde" uiteenzetting van Masse over de ontwikkeling van en de projecten in Senegal. Na de stortbui trokken we richting M'Bour voor een lekkere spaghetti bolognaise en crêpe au chocolat, waarna we met een goed gevulde maag de welriekende vissershaven bezochten. We passeerden nog even langs een artisanaal marktje waar sommigen onder ons de eerste souveniertjes kochten (maar we zeggen lekker nog niet voor wie en wat). Sinds onze terugkomst zitten we al drie lange uren met z'n zessen achter één computer ons suf te zoeken naar een oplossing om foto's op de blog te zetten.MAAAR.. uiteindelijk is het dan toch gelukt... en als beloning gaan we nu coktails drinken!!!!
ondertussen zijn er al een paar van ons "vernegerind" met echte negervlechtjes en een bruine teint. Zo hebben we mooi geïntegreerd het suikerfeest bijgewoond om daarna op luxueus weekend te vertrekken. Samen met de technische groep (10 leuke Vlamingen in de ban van Jacky Lafon) zitten we in een hostel met zwembad, lekker eten (maar toch nog steeds rijst ;)), cocktails, strand op 100 meter (wel de hele dag regen), handtastelijke barmannen en een gemengd gevoel als we terug denken aan onze kindjes in Sowane.
Vandaag zijn we begonnen met een "gestructureerde" uiteenzetting van Masse over de ontwikkeling van en de projecten in Senegal. Na de stortbui trokken we richting M'Bour voor een lekkere spaghetti bolognaise en crêpe au chocolat, waarna we met een goed gevulde maag de welriekende vissershaven bezochten. We passeerden nog even langs een artisanaal marktje waar sommigen onder ons de eerste souveniertjes kochten (maar we zeggen lekker nog niet voor wie en wat). Sinds onze terugkomst zitten we al drie lange uren met z'n zessen achter één computer ons suf te zoeken naar een oplossing om foto's op de blog te zetten.MAAAR.. uiteindelijk is het dan toch gelukt... en als beloning gaan we nu coktails drinken!!!!
dinsdag 7 september 2010
Week 1 - Aankomst in Sowane
Hallo Toubabs (blanke medemensjes),
Na een lange tocht met paard en kar zijn we eindelijk aan Internet geraakt. Hier een verslagje van de voorbije week.
Na een hectische overstap in Lissabon maakten we op het vliegtuig richting Dakar voor het eerst kennis met de temperamentsvolle Afrikanen. Een discussie over het al dan niet achteruitschuiven van een stoel bracht al snel heel wat tumult teweeg langs alle kanten in het vliegtuig.
Aangekomen in het nachtelijke Dakar en vechtend voor onze valiezen geraakten we uiteindelijk in het bouwordebusje bij Masse. De eerste nacht verbleven we in M'bour, waar we 's ochtends wakker werden in de hitte, met vogels en toeters op de achtergrond. Masse zorgde nog even (in Afrikaanse tijd een dik uur) voor de verzekeringspapieren voordat we richting Kaolack reden. Een uurtje later waren wij allemaal heel tevreden dat Masse dit geregeld had want al snel zat ons busje vast in een put toen we even 'off road' gingen. Dankzij de hulpvaardigheid van de plaatselijke bevolking konden we onze hobbelige tocht snel verder zetten.
Bij onze aankomst in Sowane werden we vrolijk onthaald door de vele lachende gezichtjes van de kinderen. Masse leidde ons daarna naar ons 'hôtel 4 étoiles' (= onze 2 cabanekes met veel insecten en een leguaan als huisdier). Douchen is wel dagelijkse kost, maar de wc wordt doorgespoeld met een emmer water.
In de voormiddag hielden we ons de voorbije dagen vooral bezig met werken in de moestuintjes, vooral onkruid wieden eigenlijk, want dat onkruid groeit hier als zot (en ons beenhaar ook ;), maar Hannes zijn baard niet). Op de middag bereidden we wat activiteiten voor zodat we de kinderen in de namiddag kunnen entertainen.
Op zondag zijn we te paard en charette naar Fatick gereden. Echt een prachtige tocht tussen de baobabs! In Fatick hebben we wat geslenterd langs de kraampjes van de markt en trokken we grote ogen bij het zien van een afgehakte geitenkop bij de boucherie, halfrotte vis en tomaten met vliegen die wel nog werden verkocht.
Wist je dat...
- Om 5u de plaatselijke wekker afgaat om nog voor zonsopgang te eten (Ramadan) en dat alleen Melissa hiervan wakker wordt
- Hannes volgende maand in de Flair komt samen met Gabriël (stiekem betrapt ;))
- Melissa de eerste dag om 6u wakker was omdat ze haar klok verkeerd had ingesteld (typisch)
- We een leguaan als huisdier hebben en die bij de staart wordt rondgezwaaid zodat hij niet bijt
- François ministre de l'agriculture aka tuinman dacht dat mensen in Europa geen vrienden hebben
- Er 500 mensen in Sowane wonen
- Ze hier al veel nederlandse woordjes kennen: poepeke, lekker ding, kirrekewere en onze bijdrage is: heten tijger
- Het eten dat we hier voorgeschoteld krijgen, beperkt is tot: vissen met kop, rijst, rijst, rijst, brood zonder zout, rijst, la vache qui rit, rijst, erwten, choco en oh ja.... rijst :)
- we ook kennis gemaakt hebben met de plaatselijke afrodisiaca dankzij Hadi aka "la grosse"
Meer volgt (hopelijk) later!!
Na een lange tocht met paard en kar zijn we eindelijk aan Internet geraakt. Hier een verslagje van de voorbije week.
Na een hectische overstap in Lissabon maakten we op het vliegtuig richting Dakar voor het eerst kennis met de temperamentsvolle Afrikanen. Een discussie over het al dan niet achteruitschuiven van een stoel bracht al snel heel wat tumult teweeg langs alle kanten in het vliegtuig.
Aangekomen in het nachtelijke Dakar en vechtend voor onze valiezen geraakten we uiteindelijk in het bouwordebusje bij Masse. De eerste nacht verbleven we in M'bour, waar we 's ochtends wakker werden in de hitte, met vogels en toeters op de achtergrond. Masse zorgde nog even (in Afrikaanse tijd een dik uur) voor de verzekeringspapieren voordat we richting Kaolack reden. Een uurtje later waren wij allemaal heel tevreden dat Masse dit geregeld had want al snel zat ons busje vast in een put toen we even 'off road' gingen. Dankzij de hulpvaardigheid van de plaatselijke bevolking konden we onze hobbelige tocht snel verder zetten.
Bij onze aankomst in Sowane werden we vrolijk onthaald door de vele lachende gezichtjes van de kinderen. Masse leidde ons daarna naar ons 'hôtel 4 étoiles' (= onze 2 cabanekes met veel insecten en een leguaan als huisdier). Douchen is wel dagelijkse kost, maar de wc wordt doorgespoeld met een emmer water.
In de voormiddag hielden we ons de voorbije dagen vooral bezig met werken in de moestuintjes, vooral onkruid wieden eigenlijk, want dat onkruid groeit hier als zot (en ons beenhaar ook ;), maar Hannes zijn baard niet). Op de middag bereidden we wat activiteiten voor zodat we de kinderen in de namiddag kunnen entertainen.
Op zondag zijn we te paard en charette naar Fatick gereden. Echt een prachtige tocht tussen de baobabs! In Fatick hebben we wat geslenterd langs de kraampjes van de markt en trokken we grote ogen bij het zien van een afgehakte geitenkop bij de boucherie, halfrotte vis en tomaten met vliegen die wel nog werden verkocht.
Wist je dat...
- Om 5u de plaatselijke wekker afgaat om nog voor zonsopgang te eten (Ramadan) en dat alleen Melissa hiervan wakker wordt
- Hannes volgende maand in de Flair komt samen met Gabriël (stiekem betrapt ;))
- Melissa de eerste dag om 6u wakker was omdat ze haar klok verkeerd had ingesteld (typisch)
- We een leguaan als huisdier hebben en die bij de staart wordt rondgezwaaid zodat hij niet bijt
- François ministre de l'agriculture aka tuinman dacht dat mensen in Europa geen vrienden hebben
- Er 500 mensen in Sowane wonen
- Ze hier al veel nederlandse woordjes kennen: poepeke, lekker ding, kirrekewere en onze bijdrage is: heten tijger
- Het eten dat we hier voorgeschoteld krijgen, beperkt is tot: vissen met kop, rijst, rijst, rijst, brood zonder zout, rijst, la vache qui rit, rijst, erwten, choco en oh ja.... rijst :)
- we ook kennis gemaakt hebben met de plaatselijke afrodisiaca dankzij Hadi aka "la grosse"
Meer volgt (hopelijk) later!!
dinsdag 31 augustus 2010
Aftellen...
Binnen een dag is het dan eindelijk zover!
Na maanden aftellen zijn we klaar voor ons Senegalees avontuur! De voorbije maanden werden de nodige voorbereidingen getroffen. We lieten ons inenten tegen tal van ziektes. We kochten malariapilletjes (met of zonder kans op hallucinaties en dergelijke nevenwerkingen) en ook een muskietennet werd aangekocht om ons te beschermen tegen die vervelende muggen! Een internationaal paspoort mocht verder ook niet ontbreken. Daarnaast hebben wij de afgelopen maanden sponsors gezocht om geld in te zamelen voor ons project.Sommigen onder ons wandelden mee met de dodentocht en lieten zich hiervoor sponsoren, anderen verkochten zelfgemaakte koekjes, snoepsatés, pennen en/of kaartjes van Bouworde.
Onze vlucht zal woensdag, als alles goed verloopt, om 19.15u in Zaventem vertrekken. Met eerst een korte tussenlanding in Lissabon zullen we uiteindelijk een zestal uurtjes later in Dakar aankomen, waar we de eerste nacht ook zullen verblijven. Nadien reizen we verder naar Kaolack, waar ons project gesitueerd is.
In Kaolack zullen we samenwerken met de NGO Chaulmoogra, geleid door Masse M’baye, die zich inzet voor de sociale integratie van gewezen leprapatiënten. Ons specifieke project is sociaal-ecologisch van aard. Tijdens de voormiddag werken we mee aan de aanplanting van kleinschalige boomkwekerijen in de arme wijken van Kaolack (voor een meer vitaminenrijke voeding en als bron van inkomsten) Tijdens de namiddag staat kinderanimatie voor de kinderen uit het dorp op het programma. We hopen daarnaast ook wat bijles te kunnen geven aan kinderen met leerachterstand.
Dit was het voorlopig. Verder nieuws volgt hopelijk vanuit warmere oorden!
Abonneren op:
Posts (Atom)